Idź do:

Plan „Burza”.

Sowieci rozbrajają Armię Krajową.

Przyczyny wybuchu powstania.

Samo powstanie.

Brak reakcji Związku Radzieckiego.

Skutki.




Plan „Burza”.

W momencie, kiedy wiadomym stał się fakt, iż pierwsze wkroczy Armia Czerwona, przygotowano plan „Burza”. Na terenach, gdzie wkroczy Armia mieli ujawnić się przedstawiciele władz cywilnych podziemnego państwa polskiego. Przy pomocy Armii Krajowej mieli oni wystąpić jako gospodarze przez wojskami radzieckimi. Miało to umożliwić walkę przeciwko Rzeszy, oraz przejęcie władzy na oswobodzonych ziemiach przez rząd londyński.


Sowieci rozbrajają Armię Krajową.

Oddziały Armii Krajowej stanowiły dla Stalina przeszkodę w opanowaniu Polski. Po zakończeniu walk z Niemcami na Polesiu i Wołyniu, Rosjanie otoczyli żołnierzy 27. Dywizji Piechoty Armii Krajowej, a jej oficerów zesłali do obozów w głąb Rosji. Podobny los spotkał dowództwo Armii Krajowej. Zostało ono podstępnie aresztowano przez NKWD.


Przyczyny wybuchu powstania.

Podjęto decyzję (przez rząd londyński) o wybuchu powstania. Miało ono być manifestacją siły. Własnoręczne oswobodzenie stolicy mogło być jedyną szansą na zdobycie niepodległości. Wierzono, że na wieść o zbliżającej się Armii Czerwonej, ludność sama poderwie się do walk. Gdy 31 lipca na przedmieściach Warszawy pojawiły się czołgi radzieckie, generał Tadeusz Bór-Komorowski wydał rozkaz rozpoczęciu powstania 1 sierpnia 1944 roku o godzinie 17.00.


Samo powstanie.

Po pierwszych walkach powstańcy wyparli Niemców z Żoliborza, Śródmieścia, Ochoty, Mokotowa i Czerniakowi. Pomimo odwagi, Niemcy posiadali znacznie lepsze uzbrojenie. Korzystali oni z pomocy artylerii, czołgów i lotnictwa. Siły niemieckie wypierały powstańców, zajmując kolejne dzielnice. 27 września padł Mokotów, trzy dni później Żoliborz. 2 października podpisano akt kapitulacji, w którym powstańców przyznano status żołnierzy.


Brak reakcji Związku Radzieckiego.

Stalin zatrzymał ofensywę radziecką. Nie wyraził także zgody na lądowanie i uzupełnienie paliwa przez alianckie samoloty dostarczające powstańcom broni i żywności. Załogi tych maszyn zrzucały sprzęt, jednak większość zrzutów trafiała w ręce Niemiec.


Skutki.

Zginęło około 16 tysięcy powstańców, 25 tysięcy zostało rannych, a 16 tysięcy dostało się do niewoli. Niemcy stracili 17 tysięcy żołnierzy. 9 tysięcy zostało rannych. Podczas bombardowań i w wyniku pacyfikacji zginęło ponad 180 tysięcy cywilów. Całość stolicy wysiedlono i skierowano do obozów pracy bądź umieszczono w różnych miejscach Generalnego Gubernatorstwa. Warszawę zrównano z ziemią.