• 
• 
• 
• 
• 
  
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
  
• 
• 
• 
• 

Idź do:

Rokowania.

Plan ataku.

Kapitulacja Norwegii.

---

Rokowania.

Wielka Brytania, mimo niechęci do angażowania się w konflikty, planowała blokadę norweskich wód w celu osłabienia Niemców. O niebezpieczeństwie tego czynu rozmawiał z Hitlerem admirał Erach Raeder. Przekonywał, że zajęcie Norwegii pozwoliłoby kontrolować pobliskie morza i organizować w przyszłości atak na wyspy brytyjskie. Mimo tego, Hitler nie wykazał specjalnego zainteresowania planem. Oświadczył, że główny wysiłek skierowany będzie na Niderlandy.


Plan ataku.

Adolf Hitler nie zamierzał naruszać neutralności Norwegii ze względu na interesy swojego państwa. Pojawiła się jednak przeszkoda. Aliancki plan w miarę pokojowego zajęcia Norwegii w ramach planu „R4”. Hitler chciał wyprzedzić aliantów, atakując jako pierwszy Norwegię.

Właśnie w tym celu powstał plan operacji Weserübung. Jednostki podzielono na kilka zespołów, które miały zająć kluczowe porty. Przy okazji zaplanowano zajęcie Danii ze względy na znikomą armię. Strategicznie, Dania dla Niemiec nie była ważna. Jej porty jednak były najwygodniejszą droga, aby móc przeprowadzić desant na Norwegię. Pomimo dużego oporu, jakie stawiała znikoma, duńska armia, przewaga niemiecka była zbyt duża. Po dwóch godzinach oporu, wstrzymano działania. Rząd duński, świadomy stanu swojej armii, doprowadził do pokojowego zajęcia kraju. Ocalił w ten sposób wiele ludzkich istnień.

Norwegia była punktem docelowym. Z dwóch powodów. Po pierwsze stanowiła dużą bazę dla floty nawodnej i U-Bootów. Po drugie zapewniała bezpieczeństwo transportowi rudy żelaza ze Szwecji, bez której III Rzesza się nie obędzie.


Kapitulacja Norwegii.

10 czerwca skapitulowały wojska norweskie walczące na północy, kończąc w ten sposób walki w Norwegii. W podbitej Norwegii powstał profaszystowski rząd Vidkuna Quislinga.